... تا آدم شدن می نویسم

نور، صدا، دوربين...حرکت

همین حالا که این وبلاگ را آغاز می کنم، آهنگی از يک آوازخوان سياه پوست آمريکايی به نام ايکان (Akon) از راديو پخش می شود که گويا از تنهايی و بی کسی شکايت می کند:

Lonely

I'm so lonely

Mr lonely

I have no buddy

نمی دانم، شايد مقدمه خوبی برای آغاز وبلاگ نباشد، اما من هم بعضی وقتها، در دلم از تنهايی و بی کسی شکایت می کنم.

آدم ممکن است گاهی اوقات در ميان جمعيت بزرگی از مردم هم احساس بی کسی کند.

من آدم رمانتيکی نیستم، اين متن هم رمانتيک نیست، فقط برای خالی نبودن عریضه تقدیم شد.

با مقایسه آن عنوان، آهنگی که معرفی کردم، و مطالبی که در آينده در این وبلاگ خواهید خواند، متوجه خواهید شد که با چه موجود عجيب غریب و افکار پراکنده ای سرو کار دارید.

اما این موجود عجيب غریب، ممکن است حرفهایی برای گفتن داشته باشد، که هر از گاهی، به سر زدن به اين وبلاگ بیرزد.

پس ،

بسم الله...

 

|+| نوشته شده توسط خاکستری در 85/05/30 ساعت 23:1 |